آتش،‌ تلگراف عهد هخامنشی

آتش در دورههخامنشیان کارکردی ارتباطی نیز داشت و از آن همانند تلگراف بی سیم استفاده می شد.به فرمان خشایارشای هخامنشی (485 - 465 قبل از میلاد)، از شوشتر و همدان، دو پایتختبزرگ تا به سر حدات ایران برج های بسیار بلند به فاصله های معین ساختند و در بالایآنها پاسبانانی گماشتند تا شب ها به کمک شعله آتش و حرکات و علایم مخصوصی که به آنمی دادند، ازاین برج بهبرج دیگر وقایع مهم دورترین حدود مملکت را به مراکز برسانند. در سال479قبلازمیلاد،‌ وقتی سپهبد ایران، آتن، پایتخت یونان را فتح کرد، در شب همان روزخبربه شاهنشاهرسید که در سارد پایتخت لیدی اقامت داشت. در شاهنامه و در یادگار زریران نیز آمدهاست که با آتش افروزی در بالای کوه های بلند لشگریان را به گرد آمدن و آماده حرکتشدن خبر می دادند.این شیوهشاید در دوره های بعد هم مورد استفاده قرار گرفته باشد. به عنوان مثال، کوهی دراصفهان در نزدیکی منار جنبان قرار دارد و بر بالای آن آثار آتشگاهی به جا مانده استکه کارشناسان با توجه به بقایای باروهای اطراف آن گمان می‌برند، شاید محلی برایدیده بانی و علامت دادن برای آتش بوده باشد.در شیرازنیز کوهی در نزدیکی دروازه قرآن است و بر فراز آن، جایگاهی است که امروزه موسوم به«تنوره دیو» است و در گذشته احتمالا «تنوره دید» نامیده می‌شد.این جایگاه نیزکاربردی این چنینی داشته است .

/ 0 نظر / 8 بازدید